woensdag 29 januari 2014

Lief dagboek,

Hier zit ik dan huilend in mijn bed naar mijn favoriete muziek te luisteren. Ik heb het moeilijk met mij zelf de laatste tijd. Ik weet niet meer wat ik moet denken of voelen. Er gaat van alles door mijn hoofd heen. Alles gaat mis. Ik heb mezelf pas weer gesneden.  Ik kon het niet laten. Ik moest iets doen met dit gevoel. Ik wil heel erg graag vertellen aan B hoe ik me voel. Maar ik ben bang voor zijn reactie, hij had eerder al gezegd dat hij mensen die zich snijden dat hij dat maar raar vind. Hij zou me toch niet steunen. Ik denk eerder dat hij het aan I verteld, net als toen ik hem verteld heb dat ik een overdosis pillen wou nemen. Ik ben bang om B kwijt te raken aan I. Als ik zie hoe hun doen, gek doen, hoe ze samen kunnen praten. En dan vraag ik mezelf af ? Waarom kan ik dat niet ? Ik wil ook naar B kunnen lopen zonder dat iemand raar kijkt of denk.

Dikke kus,

anoniem

 

hi.

hallo iedereen !

Ik ben net nieuw hier, ik ben hier mee begonnen omdat ik graag mijn verhaal vertellen. Natuurlijk wel anoniem. Ik vertel daarom mijn naam ook niet. Ik heb al erg veel meegemaakt. Met mezelf en met mijn ouders. Ik heb veel problemen gehad, en geleerd dat ik voor mij zelf moet opkomen. En andere helpen, daarom deel ik mijn verhalen en ga ik adviezen geven aan de mensen die het nodig hebben !

Dikke kus,

anoniem.